Oto foto

Maksymilian Frankfurt vel Marek Frankfurt

 

(ur. 1896, zm. 1967) Fotosista i fotograf. Początkowo robił fotosy razem z Leonardem Zajączkowskim. Później został właścicielem firmy Stephot - najbardziej prężnego przedsiębiorstwa wykonującego fotosy filmowe. W programach filmów, do których firma Frankfurta robiła fotografie, zapis był zwykle taki sam: „fotosy: Stephot – Maksymilian Frankfurt”, dlatego trudno dziś ustalić, które fotosy robili fotografowie zatrudnieni w firmie, a które sam Frankfurt.

 

20 grudnia 1936 roku wraz z wybitnymi przedstawicielami polskiej kinematografii przedwojennej (Steinwurzel, Szaro, Waszyński) Frankfurt założył Stowarzyszenie Realizatorów Filmowych. „Zostało ono założone” – pisał Władysław Jewsiewiecki – „przez grupę realizatorów i pracowników technicznych, dotychczas zrzeszonych w Polskim Związku Producentów Filmowych w Sekcjach Reżyserów i Operatorów, Architektów i Fotografów. Była to pierwsza w Polsce filmowa organizacja twórców, która w związku z rozwojem nowoczesnej komercjalnej kinematografii musiała otrzymać pełną niezależność z uwagi nie tylko na istniejącą w wielu wypadkach sprzeczność interesów producenta i ekipy twórczej, ale także ze względu na częste rozbieżności w pojmowaniu roli filmu”1.

 

Pod koniec II wojny światowej Frankfurt zmienił imię na Marek. Zaczął organizować zaplecze dla działu fotograficznego Przedsiębiorstwa Państwowego „Film Polski”. W Archiwum Akt Nowych zachowała się delegacja wypisana przez naczelnego dyrektora Aleksandra Forda: „Niniejszym deleguje się ob. Marka Frankfurta do fabryki taśmy filmowej i artykułów fotograficznych »Alfa« w Bydgoszczy, w charakterze rzeczoznawcy przy zorganizowaniu produkcji fabryki”2.

 

 

„Poznałem go w Wytwórni Filmowej Wojska Polskiego lub jak ktoś woli w PP »Film Polski«” – wspomina Edward Zajiček, wybitny historyk polskiej produkcji filmowej. „W WFWP Frankfurt był przypuszczalnie zatrudniony na etacie cywilnym. Prawdopodobnie, tak jak inni przedwojenni filmowcy, aby pracować i mieć z czego żyć w nowej rzeczywistości, zgłosił się do Wytworni i został przyjęty”3

 

Frankfurt robił fotosy do dwóch pierwszych filmów powojennych: do „Zakazanych piosenek” i „Jasnych łanów”. „Kiedy Marek Frankfurt robił fotosy” – wspomina Danuta Szaflarska - "ustawiał na planie wielki skrzynkowy aparat, wchodził pod czarną płachtę i kazał nam znieruchomieć, poczym zdejmował osłonę z obiektywu. Te fotosy do dziś nie mają sobie równych!”4. Mimo to współpraca Frankfurta z kinematografią dosyć szybko się zakończyła, a przyczyny dziś już trudno ustalić.

 

Od początku lat 50. prawdopodobnie aż do śmierci Frankfurt był kierownikiem laboratorium fotograficznego w Centralnej Agencji Fotograficznej.

 

Oprac. Piotr Śmiałowski

 

Filmografia Frankfurta jako fotosisty (niepełna):

1933 – „Wyrok życia” (wespół z Leonardem Zajączkowskim)

1933 – „Szpieg w masce” (wespół z Leonardem Zajączkowskim)

1947 – „Zakazane pioseki”
1947 – „Jasne Łany”

 

 

1. W. Jewsiewiecki, Polska kinematografia w okresie filmu dźwiękowego, Łódź 1967, s.103 

2. Archiwum Akt Nowych, dokumenty Centralnego Urzędu Kinematografii, teczka nr 102, karta 119

3. List Edwarda Zajička z 26 stycznia 2014

4. KJZ, „Zakazane piosenki według Danuty Szaflarskiej, Portalfilmowy.pl, 5 maja 2013

powrót do poprzedniej strony